Categories

Czy biznes rowerowy to żyła złota?

Polacy oszaleli. Co prawda szaleństwo udziela nam się przed każdym sezonem letnim i zimowym, bo w tym roku Crocsy, a w następnym powydzierane jeansy, ale jest kilka evergreenowych punktów naszego szaleństwa. Jednym z nich jest rower.

To w sumie jest niesamowite. Pomimo mrocznych lat okresu transformacji, podczas których cykliści byli uważani za ludzi drugiej kategorii i nieudaczników którzy nie potrafili się w życiu ustawić i kupić sobie zagazowanego Paska w tedeiku, rowery jakoś się trzymały. Natomiast to, co się dzieje przez ostatnie 5 lat, to rowerowa rewolucja.
Na początek liczby, potem kilka podpowiedzi, na koniec porady.

Rynek rowerowy w 2017 roku był wart 1 mld zł, za te pieniądze kupiliśmy prawie 1,2 mln rowerów. Przewidywania na ten rok to 1,1 mld zł wartości i 1,1 mln rowerów. Patrząc na ostatnie 5 lat widać, że ilościowo sprzedaje się coraz mniej rowerów, ale wartościowo rynek rośnie. Zwróćmy też uwagę, że wartość rynku obejmuje tylko rowery nowe, z pominięciem szerokiej oferty rowerów używanych, części zamiennych i akcesoriów.

Rynek używek wycenia się na 400 mln zł, sensownych oszacowań dotyczących części zamiennych i akcesoriów nie znalazłem. Z moich obliczeń wynika, że możemy mówić o kwotach rzędu 200 mln zł. Czyli całościowo ten biznes ma wartość około 1,5-1,8 mld zł. Jest się po co schylić.

Jesteśmy czwartym producentem rowerów w Europie, wyprzedzają nas tylko Włochy, Niemcy i Portugalia. Naliczyłem około 100 polskich firm zajmujących się produkcją rowerów i części. Robimy w Polsce rowery masowe, nietypowe, wyspecjalizowane, towarowe, wielokołowe, riksze, tandemy czy składane na zamówienie. Ba, Polak produkuje w Ghanie rowery, które mają ramę z bambusa.

I jeszcze taka ciekawostka na koniec sekcji liczbowej. Kupujemy rocznie więcej rowerów niż samochodów.

Co z tego wynika dla ewentualnych chętnych na prowadzenie sklepu rowerowego. Trochę znam branżę więc mogę powiedzieć, że w naszym klimacie musicie nastawić się na dwa rodzaje działalności: od kwietnia do października rowery a od listopada do marca sprzęt narciarski i snowboardowy. Rower jest u nas sprzętem sezonowym, zimą sprzedaż praktycznie staje, jest trochę ruchu na częściach zamiennych i serwisie, ale z tego trudno utrzymać niewielki sklep. Dlatego niezbędne jest zdywersyfikowanie asortymentu.

Nie da się podać dokładnej liczby sklepów z rowerami, bo nie bardzo wiadomo czy na przykład wliczać do nich hipermarkety, które w swojej ofercie mają tyle tanich rowerów, że deklasują ilością towaru niejeden mały sklepik. Można jednak uznać, że punktów, w których Polak może kupić rower jest w przybliżeniu około 2 tysięcy. Czyli miejsce jeszcze jest, wystarczy wyłożyć pieniądze, wybrać asortyment, którym będziemy handlować, znaleźć dobrego serwisanta (bez niego ani rusz) i można startować.

O dobrej kondycji sklepów zajmujących się sprzedażą sprzętu sportowego, w tym rowerów, świadczą dane dotyczące terminowości regulowania zobowiązań. Tylko 4,7 proc. placówek nie płaci w terminie, co jest całkiem niezłym wynikiem. Dla przykładu wśród producentów napojów czy wyrobów tytoniowych aż 12 proc. przedsiębiorców ma problemy z terminowym regulowaniem bieżących płatności.

O asortyment też nie ma się co bać, producentów rowerów, części, podzespołów i akcesoriów jest mnóstwo. Wystarczy przejechać się na Targi Rowerowe w Kielcach i można sobie wyrobić zdanie o sile polskiego rynku.

W tych kalkulacjach musimy pamiętać o jeszcze jednym. W dużych miastach funkcjonują sieci wypożyczalni rowerów. O tym, jak Polacy pokochali rowery na minuty, niech świadczy sukces warszawskiej sieci Veturilo. Operator Nextbike uruchomił ją w 2012 roku i w ciągu 6 lat te lekko pokraczne rowery zawojowały serca Warszawiaków. W roku 2017 padały kolejne rekordy.

W systemie zarejestrowanych jest 610 tys. użytkowników, którzy mają do dyspozycji 5 tys. rowerów. Od marca do listopada 2017 wykręcili rekord i skorzystali z Veturilo 5,1 mln razy. W sobotę 20 maja rowery były wypożyczane co 2 sekundy. W czerwcu z kolei Warszawiacy wypożyczali średnio 20 rowerów na minutę. Średnio oznacza 24/7.

W tym roku wzrosła liczba stacji klasycznych, kilkanaście swoich dołożyli sponsorzy a na dodatek operator uruchomił 10 punktów z rowerami elektrycznymi. Veturilo rządzi.

Dlatego jeżeli chcemy brać się za handel rowerami w stolicy, musimy uwzględniać nie tylko prognozy rozwoju rynku, ale i plany Nextbike. Wielu, już w tej chwili byłych, sprzedawców myślało, że to okresowa moda, która szybko zgaśnie. Teraz w miejscach, w których mieli sklepy, są tanie ciuchy albo Żabki.

A co dla kupującego, który w końcu przekonał się, że nie całe zło tego świata jest winą cyklistów? Nie powiem, że mój pomysł jest najlepszy, ale sugeruję następujące ruchy. Do jazdy rekreacyjnej za miasto jakiś fajny góral, tutaj do wyboru mamy cały alfabet polskich producentów, od Accenta do Zasada Bikes. Do jazdy po mieście na trochę dłuższych dystansach rower miejski, w tym przypadku bogactwo wyboru również oszałamiające, bo te rowery są od kilku lat bardzo modne. Do dojazdów do pracy w opcji łączonego transportu miejskiego i rowerowego, jakiś zręczny mały składaczek, typu Dahon albo Strida, z którym zmieścimy się nawet w najbardziej zatłoczonym tramwaju.

Żyjemy w najpiękniejszym ze światów, w którym możemy kupić sobie taki rower, jaki sobie zamarzymy. Korzystajmy z tego.

 
Categories

Finansowi giganci prognozują, kto wygra mundial w Rosji

To już niemal tradycja, że ekonomiści banków przed każdym piłkarskim turniejem przepuszczają przez swoje modele dane dotyczące drużyn i typują zwycięzców. Niektóre z tych modeli wskazują nawet, że Polska będzie czarnym koniem rozpoczynających się właśnie mistrzostw.

 

Oglądaliście film “Moneyball” z Bradem Pittem w roli głównej? To historia menedżera baseballu, który jako pierwszy w historii zaczął kompletować skład drużyny nie na podstawie rynkowej wyceny czy popularności graczy, ale na podstawie analizy statystycznej ich wyników z przeszłości. Jego asystent stworzył modele, które uwzględniały mnóstwo zmiennych (od liczby zaliczonych baz, po skuteczność odbicia piłki), nadawały im różne wagi i szeregowały zawodników według ich statystycznie najmocniejszych stron.

Tym sposobem na każdą pozycję dobierano optymalnego zawodnika i uzyskiwano skład, który zgodnie z rachunkiem prawdopodobieństwa miał największą szansę na triumf. I choć na początku większość ekspertów kpiła z tej metody, uznając, że komputer nigdy nie zastąpi dobrego trenera czy łowcy głów, to później wspomaganie się takimi narzędziami podczas selekcji stało się normą. Nie tylko w baseballu, ale chociażby w piłce nożnej.

Sztab polskiej reprezentacji ma swojego szefa banku informacji, który analizuje przeciwnika pod każdym kątem i przekazuje piłkarzom szczegółowe dane na temat ich rywali. W analizie statystyk sportowych, podobnie jak w analizie danych giełdowych, można znaleźć swoją przewagę. Wiedzą o tym doskonale tytułowi giganci, dlatego przed piłkarskimi turniejami próbują zaadaptować swoje modele do sportowych danych i wytypować zwycięzców. Wiadomo oczywiście, że po drodze do finału wydarzyć się może mnóstwo rzeczy i układ sił może ulec zmianie, ale te prognozy zawsze cieszą się sporą popularnością, karmią rozpalone oczekiwania kibiców i są szeroko komentowane. Zobaczmy zatem do kogo zdaniem ekonomistów trafi puchar świata.

Bankierzy patrzą szklane kule
Zdaniem ekonomistów szwajcarskiego banku UBS, murowanym faworytem całego turnieju są nasi zachodni sąsiedzi. Używając modelu ekonometrycznego stosowanego przy selekcji akcji w departamencie inwestycyjnym, wyliczyli oni, że szansa na to, że Niemcy drugi raz z rzędu sięgną po puchar świata wynosi aż 24 proc.

Wiemy dużo o Mistrzostwach Świata, ponieważ FIFA podaje harmonogram gry, zasady turnieju i układ gier z wyprzedzeniem. Mamy dostęp do wielu danych i wiemy dużo więcej o tym, co chcemy modelować, niż w przypadku rynków finansowych – mówi Michael Bolliger, szef alokacji aktywów rynków wschodzących w UBS. Jego zdaniem, które poparte jest tworzeniem prognoz dla 10 ostatnich turniejów, jest kilka kluczowych zmiennych, które wpływają na skuteczność modeli predykcyjnych, w tym m. in. wyniki meczów kwalifikacyjnych w ostatnich 12-18 miesiącach (miara obecnej skuteczności), oceny Elo (ranking stosowany do określenia mocy reprezentacji narodowych w piłce nożnej), historyczne osiągnięcia drużyn (jako czynnik emocjonalny, wspierający pewność siebie zawodników), a także przewaga kibiców (najlepiej grać u siebie). Ponadto do modelu zawsze wprowadza się element losowy, by zostawić margines na niespodzianki.

Niestety w wynikach modelu UBS jest zła wiadomość dla nas. Otóż Dean Turner, ekonomista z UBS Wealth Management, uważa, że ​​Anglia powinna radzić sobie lepiej niż w poprzednim turnieju i ma 67 proc. szans na dojście do fazy ćwierćfinałowej. Zakładając, że to z Polską spotka się w 1/8, a taki scenariusz jest możliwy z uwagi na układ tabeli, to nasi zakończą przygodę w Rosji na czterech meczach.

Na Niemców stawiają też ekonomiści Commerzbanku, ale na tę prognozę należy patrzeć z przymrużeniem oka, bowiem niewykluczona jest tu pewna stronniczość. O tę ostatnią nie można posądzać bankierów z ING, bo Holandia nie dostała się na mundial. Analitycy „Śląskiego” prognozują, że na najwyższym stopniu podium będzie Hiszpania. Zastanawiam się tylko, czy panowie eksperci zdążyli uwzględnić w swoich modelach fakt, że w ostatnich dniach prezes hiszpańskiego związku piłki nożnej zwolnił selekcjonera – Julena Lopetegui’a. Ten ostatni podpisał bowiem kontrakt na trenowanie Realu Madryt nie informując o tym wcześniej swoich szefów ze związku.

Jeszcze innego zwycięzcę, a mianowicie Brazylię, typują eksperci Goldman Sachs. Ponoć mocno przyłożyli się do swoich prognoz, bowiem wykorzystali algorytm sztucznej inteligencji, tworząc 200 tysięcy modeli i milion symulacji przebiegu turnieju. Szczegółowy przebieg fazy pucharowej według najbardziej prawdopodobnego scenariusza widać na obrazku poniżej (liczby przy drużynach to średnia liczba goli, jakie może zdobyć w meczu dana ekipa). Niestety także tutaj Polska kończy przygodę w 1/8 finału, odpadając po potyczce z Belgami.

Z bankierami Goldmana nie zgadzają się bankierzy innego giganta Citi. Ich zdaniem bowiem Brazylia odpadnie w półfinale, a więc powtórzy się historia sprzed czterech lat. Chociaż wątpię, by wynik był ten sam. Wówczas przecież Niemcy wbili Canarinhos aż siedem bramek i to na ich własnym terenie.

Chociaż każdy z wymienionych banków stosuje nieco inną metodologię, to widać wyraźnie, że w ścisłym gronie faworytów umieszczają w zasadzie te drużyny, które wymieni niemal każdy przechodzień, który interesuje się choć trochę piłką nożną. Mowa przecież o Brazylii, Hiszpanii i Niemcach, a więc o futbolowych gigantach. Nietrudno typować te drużyny, nawet w ciemno, bowiem to one sięgały po puchar w pięciu na siedem ostatnich turniejów. Jako „giełdziarz” pokuszę się więc o tezę, że całe te skomplikowane algorytmy dają wynik podobny do wyniku prostej metody mówiącej, że „trend is your friend”. Skoro w ostatnich latach triumfowały właśnie te trzy ekipy, to i teraz mają najwyższe szanse na powtórzenie sukcesu.

Polska czarnym koniem
Z punktu widzenia polskiego kibica najciekawsze predykcje przeprowadzili ekonomiści japońskiego banku – Nomura. Ich symulację widać na poniższym obrazku.

W tym scenariuszu Polska dociera aż do półfinału, a więc powtarza sukcesy z pamiętnych lat 1974 i 1982. W walce o finał odpada niestety z Hiszpanią. Skąd taki optymizm w kwestii poczynań kadry Nawałki wśród japońskich bankierów? Okazuje się, że w swoich modelach zastosowali nieco inne podejście niż wyżej wymienione banki.

Zamiast skupiać się na modelach ilościowych opartych na rankingach, zastosowaliśmy bardziej jakościowe podejście, biorąc pod uwagę rozwój każdej drużyny, a także dokładnie analizując składy zespołów – piszą w raporcie. Bankierzy Nomury stworzyli wskaźnik mierzący tzw. momentum, czyli postęp na przestrzeni ostatnich czterech lat. W przypadku naszej drużyny faktycznie był on dość imponujący. W ładnym stylu awansowaliśmy do EURO2016 i dotarliśmy do ćwierćfinału, a następnie wygraliśmy eliminacje do mundialu w Rosji.

W zasadzie era Adama Nawałki to pasmo sukcesów, zwłaszcza jak porówna się ostatnie kilka lat do okresów poprzednich, gdzie w grupach eliminacyjnych nie mogliśmy pokonać takich ekip jak Macedonia czy Słowenia. Bankowcy Nomury zdają się to dostrzegać. W swoim raporcie wśród przewag naszego zespołu wymieniają m. in. wysokie miejsce w rankingu FIFA (obecnie ósme), dwunaste pod względem wartości miejsce zespołu wśród drużyn, które przyjechały do Rosji (wartość naszej kadry to 260 mln euro), skuteczny atak i dobrych bramkarzy, klasę Lewandowskiego, sporo graczy z czołowych europejskich lig. Obawy bankierów budzą: słabsza formacja defensywna i linia pomocy, grupowi rywale – Kolumbia i Senegal i prawdopodobieństwo spotkania Anglii i Niemiec w drodze do półfinału. Wypadkowa tych czynników daje nam w modelu Nomury największe szanse na bycie… czarnym koniem tego turnieju (patrz diagram poniżej). Tuż za nami w tym zestawieniu jest Peru.

Oczywiście każdy z polskich kibiców marzy o tym, by nasi dotarli jak najdalej, ale uśredniając prognozy ekonomistów chyba najbardziej realnym scenariuszem jest wyjście z grupy. Wszystko co uda się ugrać ponad to, będzie niezwykle miłą niespodzianką. A pierwszy mecz na mundialu pokazał, że to może być turniej niespodzianek. W meczu tym zmierzyły się dwie najniżej rozstawione drużyny całego turnieju – gospodarz, czyli Rosja oraz Arabia Saudyjska. Światowe media zapowiadały nudny mecz, a tymczasem Sborna rozgromiła rywala 5:0 i pewnie wywalczyła na inaugurację trzy punkty.

 
Categories

Dlaczego sportowcy są świetni w biznesie?

Systematyczna ciężka praca, odłożony w czasie cel, sportowa zawziętość w dążeniu do niego i ciągłe doskonalenie się – trenujący przedsiębiorcy nie mają wątpliwości, że taka postawa to klucz do sukcesu zarówno sportowego, jak i biznesowego. Ale to nie wszystko.

Kim byś była, kim byś był, gdybyście nie zajmowali się biznesem? – to pytanie często zadawałam przedsiębiorcom. Sportowcem – odpowiadało wielu z nich, wielu też sport trenowało zawodowo. Postanowiłam sprawdzić, co takiego jest w treningu sportowym, co sprawia, że sportowcom tak blisko do biznesu.

Proces treningowy jest bardzo spójny z procesem budowania firmy. Mamy długoterminowy cel, a po drodze dużo wysiłku, ciągłe wytrącanie siebie ze strefy komfortu. Godzisz się z tym, że czeka cię wiele upadków, ale wierzysz, że każdy trening czyni cię lepszym – wymienia zalety treningu sportowego prezes rosnącej firmy  XTRF i triathlonista Andrzej Nedoma.

Same techniki to nie wszystko, w procesie treningowym kluczową rolę odgrywają relacje.

– To właśnie w sporcie nauczyłam się, że relacje z ludźmi są najważniejsze, mimo że triathlon jest sportem indywidualnym. Bez innych nie dałoby się rady – mówi Aleksandra Pogorzelska, psycholog sportu, sportowiec i założycielka Champion Consulting, która pracuje z ludźmi biznesu.

Relacje okazują się ważnym kluczem dla sportowej i przedsiębiorczej drogi. I tak naprawdę są trzy najważniejsze: z trenerem, sparing partnerami i samym sobą.

Ja i trener
Każdy program wsparcia biznesu: czy to dla startupów, czy zarządów większych firm, oferuje mentoring. Zapraszanie mentorów stało się bardzo modne, ale ich znaczenie przy okazji się rozmyło. Mentor to nie jest gość specjalny, który wygłosi pięciominutową prezentację. Dobremu biznesowemu mentorowi najbliżej do sportowego trenera. Podstawą takiej relacji jest autorytet i zaufanie.

– Przede wszystkim wybierasz trenera, którego uważasz za autorytet. Trener nie jest po to, żeby mówić ci rzeczy miłe, ale musisz mieć do niego wystarczające zaufanie, żeby wiedzieć, że to co mówi ma doprowadzić cię do lepszych efektów – tłumaczy relację z mentorem Paweł Sieczkiewicz, dwukrotny Mistrz Polski w kickboxingu i prezes firmy Telemedi.co, uznany przez Forbesa za jednego z 30 najzdolniejszych Polaków przed trzydziestką.

Absolutne zaufanie do trenera wspominał w swojej książce “Życie na podium” Robert Korzeniowski, polski lekkoatleta i czterokrotny mistrz olimpijski w chodzie sportowym: – Nie wiem, czy trener był tak rozczarowany moim bieganiem, że postanowił mnie zapisać na chód, czy też był na tyle zadowolony z tego biegania, że stwierdził, że nadaję się do czegoś więcej. Nigdy o tym nie rozmawialiśmy. Jakby mnie trener wystawił wtedy do skoku w dal, to bym skakał w dal – mówił.

W sporcie jak w biznesie – musisz otaczać się ludźmi, którzy razem z tobą pracują na sukces. Masz szczęście, jeśli prowadzi cię świetny trener. – Ale jedno trzeba pamiętać: i w sporcie, i w biznesie odpowiedzialność za sukces spoczywa wyłącznie na tobie – dodaje Sieczkiewicz.

Ja i sparing partnerzy
Drugim rodzajem relacji, która rozwija przedsiębiorcę, są sparing partnerzy – to głównie inni przedsiębiorcy i klienci. To oni dają nam cenne informacje zwrotne, z których również możemy się uczyć. – Jeśli przegrasz przetarg, to następną szansę na obsługę tego klienta możesz mieć za dwa lata. Trzeba w tym czasie na innych klientach udowadniać, uczyć się, poprawiać – mówi Sieczkiewicz.

Ja
Samodyscyplina, upór i motywacja – bez tego nic nie ma prawa się udać. I za taką postawę jesteśmy odpowiedzialni już tylko my. I sami ze sobą musimy ustalić kilka spraw.

  • Po co to robimy?
    Dowiedziałam się, że nie ma złej motywacji. Jest tylko taka, która działa i taka która nie działa. Nieważne więc, czy chcemy zdobyć mistrzostwo świata, bo właśnie rzucił nas chłopak i musimy coś sobie udowodnić, czy mamy gen rywalizacji i kochamy wygrywać. Jeśli to sprawia, że jesteśmy w stanie ciężko, mądrze i regularnie pracować, to nie ma takiej mocy, żebyśmy w końcu czegoś nie osiągnęli.

Nie byłam w niczym wybitna, ale byłam dobra w wytrwałości, w pracy i umiejętności odraczania gratyfikacji. Medale uczyły mnie własnej skuteczności. Mimo że nie miałam talentu do triathlonu, to okazało się, że ciężką pracą byłam w stanie je zdobyć. Nauczyłam się, że nie ma rzeczy niemożliwych – mówi Aleksandra Pogorzelska, triathlonistka i trener biznesu.

  • Ile chcemy z siebie dać?
    Tu też warto pogadać z samym sobą. Ile jest dla mnie warte osiągnięcie celu? Co jestem w stanie poświęcić?

Nie ma złych odpowiedzi, jeśli są szczere. Możemy nie chcieć poświęcać życia osobistego dla bycia Mistrzem Świata, ale jeśli nie będziemy rozgoryczeni tytułem Mistrza Dzielnicy, a jednocześnie uda nam się rozwijać inne pasje, z których nie chcemy rezygnować, to to też jest sukces. Sportowcy przyznają, że paliwem w drodze do celu jest nasze zaangażowanie i tylko my decydujemy, gdzie i jak je ulokujemy. Warto to przemyśleć.

Nie bez przyczyny czasem sportowcy odpuszczają niektóre zawody, żeby docisnąć gdzie indziej: powalczyć o większe trofeum, czy lepiej przygotować się do startu w innej kategorii. To się nazywa taktyka i również dobrze sprawdza się na Igrzyskach Olimpijskich, co w życiu.

  • Czy jesteś gotowy na naprawdę małe kroki?
    Jak już będziemy wiedzieli dlaczego i po co idziemy, i zgodziliśmy się zapłacić za to ciężką pracą, to nie pozostaje nic innego jak wziąć się do roboty. I okazuje się, że nie będzie to nic, czym będziemy chcieli się chwalić w mediach społecznościowych.

To praca z samym sobą, mało fotogeniczna, z porankami, gdy nie chce się wstać, z brakiem zapału, kryzysem poczucia sensu, wątpliwościami i małymi sukcesami. Chwilami tak małymi, że będzie nam się wydawać, że stoimy w miejscu.

Największy problem z sukcesem jest taki, że wiele osób zna go wyłącznie z mediów: widzimy sportowców na mecie, biznesmenów na okładkach tygodników i aktorów odbierających Oscary. Nie widzimy drogi, która ich zaprowadziła do tego miejsca. A była długa i wymagała wielu maleńkich kroków w dobrą stronę.

Robert Korzeniowski  w swojej książce “Moja droga do mistrzostwa” pisze, że właśnie wykonując te kolejne kroki, kolejne treningi, zbieramy ważny kapitał: poczucie własnej wartości, skuteczności i samoocenę. Może nie brzmi to jak błyskawiczna kariera, ale na pewno budowana na solidnych fundamentach.

Sport nauczył mnie tego, że nic mi nie przychodzi łatwo: nad wszystkim muszę popracować. Na treningu zawsze mówiłem sobie tak: ok, teraz nie potrafię tego zrobić, ale wyłączę myślenie na rok, będę trenował, będzie bolało, ale nie będę o tym myślał. Po roku otwieram oczy i okazuje się, że już umiem. Jeśli przychodzisz na każdy trening, nie ma takiej możliwości, żebyś się czegoś nie nauczył – mówi Paweł Sieczkiewicz.

Im więcej historii sportowców i przedsiębiorców poznałam, tym bardziej wszystkie zaczynały się układać w dość spójną historię pracy i determinacji. Miałam jednak poczucie, że najlepsi przedsiębiorcy i sportowcy mają coś jeszcze: szczęście. Czy nie jest tak, że  w biznesie i w sporcie najlepszym sprzyja też fart? Sportowcy uważają, że szczęście pomaga tylko tym, którzy są przygotowani.

– Okazje w biznesie nadarzają się ciągle, pytanie brzmi, czy jesteś na na nie gotowy pod względem umiejętności, czasu i finansów. Jeżeli zaczniesz trenować dziś, to będziesz gotowy na okazje, które przyjdą za pięć lat. Jeśli zaczniesz trenować za pięć lat, to będziesz gotowy na kolejną okazję za 10 lat – podsumowuje jeden z najbardziej obiecujących młodych polskich przedsiębiorców.