W tym roku mamy wyjątkowo długi Wielki Weekend. Jeżeli uda nam się wyprzedzić kolegów z działu przy pisaniu wniosku urlopowego, możemy byczyć się przez 9 dni! Pogoda ma dopisywać, ale jeżeli nie jesteście ciepłolubni i przy temperaturach powyżej 20 stopni zaczynacie przeklinać klimat i modlić się o klimatyzator, mam coś dla was. Zamiast wyjeżdżać gdzieś bez sensu, proponuję wam obejrzenie kilku filmów i seriali.

Zadałem sobie trudne zadanie, bo proponuję wam wyłącznie filmy, które są ładne wizualnie albo mają ładne tytuły z takimi słowami jak lato, słońce, majówka, wiosna albo szczęście. Nie chcę bowiem, żebyście się podczas oglądania umartwiali. Kilka pozycji ma swoje lata a przynajmniej jedna pochodzi z czasów, gdy niektórych czytelników nie było jeszcze na świecie.

Na początek wyjątkowo brutalnie odjechany serial pt. „Happy”. Obejrzałem i powiem wam, że tak porytej historii dawno nie widziałem. W trakcie pikniku dla dzieci, Wyjątkowo Zły Święty Mikołaj porywa małą Hailey. Ma ona niewidzialnego przyjaciela o imieniu Happy. Gdy ten orientuje się, że dziewczynce grozi niebezpieczeństwo, natychmiast udaje się na poszukiwanie kogoś, kto będzie zdolny jej pomóc.

Nick Sax to były policjant, który żadnej pracy się nie boi. Poznajemy go, gdy realizuje kontrakt na zabicie braci Scaramucci. W trakcie roboty dostaje zawału, budzi się w karetce i zdaje sobie sprawę z tego, że przed oczami lata mu mały, niebieski jednorożec. Ten sam, który przyjaźni się z Hailey. Gdy Nick rusza dziewczynce na pomoc, zaczyna się dziwaczna, krwawa i brutalna jazda bez trzymanki.

Serial powstał na podstawie komiksu i spodoba się głównie ludziom, którym nieobce jest mroczne poczucie humoru. Pierwszy sezon liczy marne osiem odcinków i da nam w sumie 5 godzin i 40 minut rozrywki, czyli od przebudzenia do obiadu. Do obejrzenia na Netflixie.

Następnie proponuję film stary, ale doskonały. Do tego ma świetny tytuł oryginalny, który nasi dystrybutorzy zarżnęli bez prawa łaski. „Eternal Sunshine of the spotless mind” to piękna historia miłosna. Po jednej z kłótni Clementine zrywa z Joelem. Chwilę po zerwaniu, poddaje się zabiegowi usunięcia wszystkich wspomnień związanych ze swoim byłym (to taka fantastyka bliskiego zasięgu). Joel się wkurza i postanawia odpłacić pięknym za nadobne. Idzie poddać się podobnej terapii, jednak w trakcie orientuje się, że nadal kocha Clementine i nie chce o niej zapominać. Dlatego musi ocalić od zapomnienia swoje wspomnienia.

Krótkie streszczenie brzmi banalnie, ale sam film jest cudownie zakręconą historią. Nie wystraszcie się tego, że scenariusz napisał Charlie Kaufman, film jest zaskakująco lekki w porównaniu z jego innymi dokonaniami. No i można się przekonać, że Jim Carey jest świetnym aktorem dramatycznym. Polecam. Do obejrzenia na Netflixie.

Moja następna propozycja to „Baywatch”, czyli Słoneczny Patrol. Jeżeli pamiętacie serial, wiecie czego się spodziewać po filmie pełnometrażowym. Jeżeli nie pamiętacie, to spodziewajcie się pięknych, opalonych i zgrabnych ludzi, biegających po plaży w zwolnionym tempie. Jest jakaś fabuła, ale czy naprawdę interesuje nas zła bizneswomen, której knowania zagrażają przyszłości zatoki w sytuacji, w której po plaży biegają piękne opalone kobiety i przystojni, muskularni mężczyźni? Nie wnikajcie, dobrze się bawcie, pomaga usunięcie jednej półkuli mózgowej. Film do obejrzenia na HBO.

Little Miss Sunshine to bardzo śmieszna komedia, w której okrutnie przeklinają. Dlatego, wbrew tytułowi, nie należy oglądać jej z dziećmi, bo można się zabawnie przejechać. Mała Olive wygrywa kwalifikację do finału konkursu piękności Little Miss Sunshine. Jej dysfunkcyjna rodzina postanawia, że będą jej towarzyszyć w drodze do Kaliforni, gdzie odbywa się impreza. Pakują się wszyscy do starego Volkswagena i ruszają w road trip.

Będziecie się bawić. O jak będziecie się dobrze bawić. Wszystko w tym filmie jest doskonałe – obsada, historia, reżyseria, dialogi, zdjęcia. Do obejrzenia w internecie.

Luc Besson potrafi robić dobre kino rozrywkowe z dużym rozmachem, udowodnił to „Piątym Elementem”. Teraz na Showmaxie możemy oglądać jego kolejny duży film „Valerian i Miasto Tysiąca Planet”. Valerian ma pretekstowy scenariusz, niezbyt porywające dialogi a fabuła jest naiwna i trzeszczy. Jest to jednak zapierające dech w piersiach, przepiękne widowisko, które należy oglądać tak, jak „Baywatch” – z wyciętą albo wyłączoną jedną półkulą mózgu. Najlepiej tą odpowiadającą za krytyczne spojrzenie. Według mnie to idealny film na majówkę, nie przemęczymy się, próbując rozkminić kto zabił i obejrzymy przepiękne widowisko. Jak dla mnie to idealny przepis na wieczór filmowy. Aha, precelki pozwalają przetrwać każdy seans.

Na koniec coś z naszego podwórka. Film „Wielka Majówka” jest stary, ale bardzo jary. Nasz bohater, Rysiek daje nogę z zakładu opiekuńczego. Włamuje się do willi, gdzie znajduje reklamówkę pełną pieniędzy. Jedzie do Warszawy, na Centralnym poznaje hochsztaplera Julka, logują się w hotelu Victoria i zaczyna się słodko-gorzki balet. Bardzo dobry film z czasów, gdy potrafiliśmy kręcić dobre filmy, mające scenariusz i dobrą obsadę. Dodatkowym smakołykiem jest udział w filmie Kory i zespołu Maanam. Polecam, do obejrzenia w Internecie.